Λοιπόν αύριο Χριστούγεννα!! Άλλος ενθουσιασμένος; Εγώ σίγουρα!!!
Άρα σας έχω μερικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια, για να απολαύσετε!!!
Φιλάκια πολλά! Καλά Χριστούγεννα! <3
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2015
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2015
Συνέντευξη Wattpad ~frouta-tou-dasouz~
Συνέντευξη!
1. Πες μας μερικά πράγματα για τον εαυτό σου!
Ωχ.. Λίγα πράγματα για τον εαυτό μου ε; Πφφ δεν έχω πολλά να πω.Βασικά δεν έχω τίποτα ενδιαφέρον.. είμαι απλά μια 21χρονη τεμπέλα,που δεν έχει απολύτως καμία ιδέα με το τι θα κάνει στη ζωή της ή γενικά τι θέλει να κάνει.Έχω μια μικρή ψύχωση με τις γάτες,καπνίζω μανιωδώς (πράγμα απαίσιο,θέλω να το κόψω) και λατρεύω την κολύμβηση.Είμαι παιδί θαλασσινό. 2. Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης σου;
Πηγές έμπνευσης μου είναι ένα τραγούδι που θα ακούσω και θα μ'αρέσει πολύ..μία ταινία που θα δω και θα με αγγίξει ή ένα σενάριο στο μυαλό μου που μου ήρθε απ΄το πουθενά.Μερικές φορές όμως ισχύει απλά η φράση που είχε γράψει η Carol Shields,δηλαδή "Γράψε το βιβλίο που θες να διαβάσεις." Πολλές φορές ψάχνω συγκεκριμένα θέματα και δεν τα βρίσκω.Οπότε λέω στον εαυτό μου,γιατί δεν τα γράφω;3. Απεικονίζεις ή παίρνεις στοιχεία από πραγματικά πρόσωπα ή καταστάσεις στην ιστορία σου;
Ναι εννοείται πολλές φορές βάζω στοιχεία και χαρακτηριστικά στους ήρωες μου από άτομα που ξέρω,από οικογένεια μέχρι απλούς γνωστούς.Άλλες φορές δημιουργώ χαρακτήρες με προσωπικότητες που πραγματικά θαυμάζω και θα ήθελα να υπήρχαν αυτά τα άτομα ή έστω να γνωρίσω στο μέλλον κάποιον/α σαν αυτούς..
4. Μίλησε μας λίγο για τις ιστορίες και τους χαρακτήρες που έχεις διαμορφώσει ως τώρα!
Χαχαχα δεν ξέρεις τι μου ζητάς!Έχω περίπου 20 ιστορίες μαζί με εκείνες στα Πρόχειρα.Έχω άπειρους φανταστικούς χαρακτήρες,τόσους που δεν τους θυμάμαι καν.Πάντως αυτό που έχουν οι περισσότερες ηρωίδες μου κοινό μεταξύ τους είναι η ανωριμότητα και η δυναμικότητα τους.Δεν μου αρέσει να γράφω για ανθρώπους που αισθάνονται πολύ,που δείχνουν εύκολα τα συναισθήματα τους.Που θεοποιούν το αντίθετο φύλο αν έχει ωραίο μουτράκι ή που κράζουν άλλες κοπέλες γιατί εκείνες είναι διαφορετικές,ξεχωριστές ηλιαχτίδες.
5. Πως νιώθεις όταν γράφεις; Έχεις κάποια άλλη ασχολία;
Όταν γράφω δεν νιώθω τίποτα σχεδόν.Μερικές φορές γράφω όταν είμαι πεσμένη ψυχολογικά ή όταν απλά έχω έμπνευση ή τέλος πάντων διάθεση να γράψω.Από ασχολίες ναι αμέ,πολλές.Πχ να βλέπω σειρές και όταν τελειώνουν να μένω κενή μέσα μου
6. Οι περισσότερες από τις ιδέες σου είναι πρωτότυπες, πως βρίσκεις τόσο καταπληκτικές ιδέες; Έχεις πολλές ακόμα;
Ααχ σε ευχαριστώ πολύ που πιστεύεις έτσι.Τι να σου πω δεν ξέρω..δεν ξέρω πως τις βρίσκω.Απλά μου έρχεται μια ιδέα για ένα βιβλίο και μετά σκέφτομαι αν ήμουν σε παράλληλο σύμπαν μέσα στην ιστορία αυτή πως θα συμπεριφερόμουν εγώ;Τι θα έκανα;
7. Πως νιώθεις όταν διαβάζεις τα σχόλια των αναγνωστών; Όταν βλέπεις τα άτομα που σε ακολουθούν, τα views και οι ψήφοι να αυξάνονται συνεχώς;
8. Έχεις κάποιες αγαπημένες ιστορίες/βιβλία και αγαπημένους συγγραφείς, στο wattpad και μη; Ανέφερε μας μερικά και μερικούς!
Χμμ συνήθως διαβάζω αγγλικά βιβλία στο wattpad.Ο λόγος πίσω από αυτό είναι ότι όταν πρώτο βρήκα την ιστοσελίδα αυτή δεν ήξερα πως υπήρχαν και ελληνικά προφίλ και έτσι διάβαζα μόνο τα αγγλικά βιβλία.Είναι και που μου αρέσει πολύ η γλώσσα αυτή γι'αυτό.Αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν πιστεύω πως υπάρχουν αξιόλογες και καλό γραμμένες και χαριτωμένες ελληνικές ιστορίες.Εννοείται πως υπάχρουν απλά οι περισσότερες είναι εφηβικές ή ρομαντικές και δεν πολύ διαβάζω τέτοια.Αν δεν έχει λίγο θρίλερ μέσα,λίγο ξύλο και περιπέτεια δεν πολύ ψήνομαι. Ένα απ'τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει εδώ,πιστεύω είναι το Darkness Girl: Trickster God.Άπαιχτο βιβλίο!!!Τώρα έξω απ΄το wattpad υπάρχουν αρκετά βιβλία κια συγγραφείς που μου αρέσουν.Ας πούμε η Άλκη Ζέη.Ο Neil Gaiman,η Sylvia Plath,o E.A.Poe,o Robert Frost,o Hemingway,η Dickinson,ο Orwell,o Prachett κτλπ. Επίσης καλό βιβλίο ήταν και "Ο Κόσμος Της Σοφίας" ενός Πολωνού νομίζω συγγραφέα.
9. Έχεις αναπτύξει φιλία ή ιδιαίτερες σχέσεις με αναγνώστες σου;
10. Θα ήθελες στο μέλλον κοντινό, ή μη να εκδόσεις κάποια ιστορία σου;
Ευχαριστώ πολύ την συγγραφέα του Wattpad frouta-tou-dasouz για την υπέροχη συνέντευξη! Είναι μία κοπέλα με καταπληκτικές ιδέες και πραγματικά θα λατρέψετε τις ιστορίες της!!!
ΜΗΝ ΞΕΧΝΆΤΕ ΤΗΝ ΣΕΛΊΔΑ ΜΑΣ ΤΟ FACEBOOK
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015
Τραγούδι της εβδομάδας!!!
Γεια σας και πάλι αγαπητοί μου αναγνώστες!!! Ξέρω πως κάνω πολλές αναρτήσεις αλλά με τα διαγωνίσματα κ.λ.π. τώρα δεν πολυπρολαβαίνω!!! Συγγνώμη !!!
Λοιπόν, σήμερα σας έχω ένα πολύ ωραίο τραγούδι κατά την γνώμη μου, είναι αργό αλλά καταπληκτικό ! Εύχομαι να σας αρέσει!!!
Λοιπόν, σήμερα σας έχω ένα πολύ ωραίο τραγούδι κατά την γνώμη μου, είναι αργό αλλά καταπληκτικό ! Εύχομαι να σας αρέσει!!!
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015
Χωρίς Χάρτη ~Νεκταρία Μαρκάκη!
Γεια σας αγαπητοί μου αναγνώστες!!!
αυτή μου η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο βιβλίο της αγαπημένης μας Νεκταρίας Μαρκάκη που θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Δυάς!
Η Αλεξάνδρα δε γνωρίζει τι σημαίνει ευτυχία γιατί της την απαγόρεψαν από μικρή οι αυστηροί γονείς της. Ζώντας μια τέλεια προγραμματισμένη ζωή γεμάτη λίστες που καταργούν τα "θέλω" και επικρατούν τα "πρέπει", συνειδητοποιεί πως οι αλυσίδες που τη κρατάνε καθηλωμένη έχουν γίνει αβάστακτες. Μία μέρα, που όλα πάνε στραβά και την σπρώχνουν έξω από το μονοπάτι που παίρνει καθημερινά, αποφασίζει πως ήρθε η ώρα ν' αλλάξει τη ζωή της. Μαζί με τον ολίγον χαοτικό συγκάτοικο της Μανώλη,που μισεί κάθε τι που τον περιορίζει, κάνει ένα ταξίδι στην Ευρώπη, ένα ταξίδι αναζήτησης της ευτυχίας και του ίδιου της του εαυτού. Θα μπορέσει να μάθει ποτέ η Αλεξάνδρα πως είναι να πορεύεσαι στη ζωή και την αγάπη Χωρίς Χάρτη; Και ο Μανώλης θα καταφέρει να βάλει την ζωή του σε μια τροχιά ξανά;
Μια ρομαντική περιπέτεια με φόντο τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης, με χιούμορ και πολύ, μα πολύ φλερτ!
Το βιβλίο αυτό θα είναι καταπληκτικό κατά την γνώμη μου!!!
Wattpad~Συνέντευξη με την demy_writer
Γεια σας αγαπητοί μου αναγνώστες!!!
Αυτή μου η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε μία συγγραφέα του Wattpad την demy_writer!
Πες μας μερικά πράγματα για τον εαυτό σου.
Λοιποον. Με λένε Δήμητρα και σε 2 μήνες κλείνω τα 15. Μένω στην υπέροχη Θεσσαλονίκη. Οι αγαπημένες μου ασχολίες είναι το βόλεϊ και το γράψιμο. Λατρεύω να γράφω βιβλία, με γεμίζει!
Ποιές είναι οι πηγές έμπνευσης σου;
Πηγές έμπνευσης ε; Λοιπόν δεν θα έλεγα πως έχω κάποια ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης.
Μπορεί ας πούμε να με εμπνεύσει ένα τραγούδι ή μια ταινία, αλλά κυρίως τα γεγονότα
βγαίνουν από το μυαλό μου. Βασικά από την ψυχή μου
Εγώ προσωπικά έχω διαβάσει την ιστορία σου “Ένας αναρχικός” και την βρίσκω
καταπληκτική, πως σου ήρθε η ιδέα για μία τέτοια ιστορία;
Αυτή μου η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε μία συγγραφέα του Wattpad την demy_writer!
Πες μας μερικά πράγματα για τον εαυτό σου.
Λοιποον. Με λένε Δήμητρα και σε 2 μήνες κλείνω τα 15. Μένω στην υπέροχη Θεσσαλονίκη. Οι αγαπημένες μου ασχολίες είναι το βόλεϊ και το γράψιμο. Λατρεύω να γράφω βιβλία, με γεμίζει!
Ποιές είναι οι πηγές έμπνευσης σου;
Πηγές έμπνευσης ε; Λοιπόν δεν θα έλεγα πως έχω κάποια ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης.
Μπορεί ας πούμε να με εμπνεύσει ένα τραγούδι ή μια ταινία, αλλά κυρίως τα γεγονότα
βγαίνουν από το μυαλό μου. Βασικά από την ψυχή μου
Εγώ προσωπικά έχω διαβάσει την ιστορία σου “Ένας αναρχικός” και την βρίσκω
καταπληκτική, πως σου ήρθε η ιδέα για μία τέτοια ιστορία;
Καταρχάς σε ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη Η ιδέα μου ήρθε μια μέρα όταν η κολλητή μου, μου πρότεινε να πάμε σε μια πορεία μαθητική. Η μαμά μου δεν με άφησε, και δεν ήθελα να πάω κρυφά οπότε αρνήθηκα. Το βράδυ είχε στην τηλεόραση, δεν θυμάμαι σε ποια εκπομπή, ένα ''ντοκιμαντέρ" ας πούμε, για τους αναρχικούς. Έτσι μου τράβηξε το ενδιαφέρον κι άρχισα να το ψάχνω περισσότερο. Οπότε η ιδέα της ιστορίας μου άρχισε να χτίζεται στο μυαλό μου , και το αποτέλεσμα είναι αυτό που διαβάζετε εσείς τώρα
Χρησιμοποιείς ή έχεις χρησιμοποιήσει στις ιστορίες σου κάποια
πραγματική κατάσταση ή πρόσωπο;
Τα κύρια γεγονότα είναι καθαρά μυθοπλασία. Όμως μερικά μικρά περιστατικά, ή πρόσωπα(πχ η Άννα) είναι λίγο εμπνευσμένα από την ζωή μου ή φίλων μου. Για παράδειγμα το σημείο με το μπαλέτο, που η μαμά της Καμελιας δεν την άφησε να συνεχίσει, συναίβει στην καλύτερη μου φίλη. Είχαμε δράματα τότε
Μίλησε μας λίγο για τις ιστορίες σου.
Ωωωω τι να πρωτοπω εε... Το hold me είναι η πρώτη ιστορία που δημοσίευσα, και πολλά γεγονότα από εκεί είναι παρμένα από την ζωή μου. Έχω να ανεβάσω πολλές μέρες κεφάλαιο, γιατί αφιερώνω τον χρόνο μου στο να γράφω για το Ένας αναρχικός. Και πάμε σε αυτήν την λατρεία μου. Πραγματικά, είμαι τόσο δεμένη με αυτήν την ιστορία, με όλα τα πρόσωπα κλπ. Θεωρώ ότι είναι η ιδέα του έρωτα ανάμεσα σε έναν αναρχικό και μια απλή γλυκιά κοπέλα, είναι συναρπαστικό. Αγαπώ τόσο πολύ την ιστορία μου, και δεν θέλω να τελειώσει :")
Οι ιστορίες σου είναι Εφηβικής Φαντασίας/Ρομαντικές, σκέφτεσαι να γράψεις κάτι διαφορετικό στο μέλλον;
Έχω αρχίσει να ετοιμάζω στο μυαλό μου ένα fanfiction, αλλά δεν είμαι σίγουρη για το αν θα ξεκινήσω να το γράφω. Ξέρεις, τα ελληνικά fanfiction δεν έχουν και πολύ απήχηση, οπότε διστάζω.
Πως νιώθεις όταν γράφεις και πως νιώθεις όταν βλέπεις τα σχόλια, τα views και τις ψήφους να ανεβαίουν ενώ η ιστορία σου έχει κατακτήσει και διατηρήσει την πρώτη θέση στην κατηγορία της Εφηβικής Φαντασίας;
Όταν γράφω, είμαι τόσο προσηλωμένη σε αυτό που κάνω. Πολλές φορές μου μιλάει η μητέρα μου ή η αδερφή μου, και δεν ακούω τι λένε.
Δίνω την ψυχή μου καθώς γράφω, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο, απλά τους 2 πρωταγωνιστες μου.
Αχχχχ αυτά τα σχόλια...Πραγματικά, όταν τα διαβάζω έχω ένα χαζό χαμόγελο στο πρόσωπο μου.
Είναι υπέροχα, οι αναγνώστριες μου είναι καταπληκτικες! Έχει τόσο πλάκα να με βρίζουν επειδή χωρίζω τον αλεξ με την καμελια.
Όταν είμαι θλιμμένη, όταν πέφτει η αυτό πεποίθηση μου και νιώθω πως δεν είμαι πολύ ικανή σε κάτι, διαβάζω τα σχόλια τους, και η διάθεσή μου φτιάχνει κατευθείαν. Ξέρεις, το να σου λένε κάποια άγνωστα άτομα "είσαι η καλύτερη συγγραφέας στο wattpad", σε κάνει να νιώθεις καταπληκτικά. Και τα σχόλια είναι αυτά που με κάνουν να συνεχίζω την ιστορία, μου δίνουν κουράγιο και δύναμη.
Το να βρίσκεται η ιστορία μου στην πρώτη θέση, είναι τόσο...υπέροχο. Πραγματικά, νιώθω τέλεια, δεν μπορώ να το περιγράψω. Αισθάνομαι ότι κάνω κάτι σπουδαίο, πως είμαι σπουδαία, κι ας μην είμαι. Νιώθω σημαντική και αυτό είναι ένα από τα καλύτερα συναισθήματα.
Πωπω, μεγάλη απάντηση, σας κούρασα όμως ήθελα να τα πω όλα τώρα που έχω την ευκαιρία.
Έχεις στο μυαλό σου και άλλες κατά κάποιον τρόπο πρωτότυπες ιδέες όπως το “Ένας αναρχικός”;
Κάθε μέρα έρχονται και νέες ιδέες στο μυαλό μου, δεν σταματάω να σκέφτομαι ιστορίες και ρομαντικές ιστορίες.
Έχω αρκετές πρωτότυπες ιδέες, και θα τις μάθετε σύντομα
Έχω αρκετές πρωτότυπες ιδέες, και θα τις μάθετε σύντομα
Εσύ συνήθως τι διαβάζεις;Έχεις κάποιες αγαπημένες ιστορίες στο Wattpad και αγαπημένα βιβλία; Ανέφερε μας μερικά αναγνώσματα.
Εγώ δεν διαβάζω και πολύ ιστορίες να σου πω την αλήθεια. Όχι γιατί δεν μου αρέσει, απλά επειδή δεν έχω χρόνο ή γιατί τεμπελιάζω.
Ελληνικές ιστορίες δεν έχω διαβάσει, όμως θα το κάνω μιας και ετοιμάζω έναν διαγωνισμό. Η μόνη που έχω διαβάσει , και είναι στα αλήθεια υπέροχη είναι το: Πορνη πολυτέλειας. Πολύ συγκινητικό.
Αγαπημένες μου ξένες ιστορίες είναι τα fanfiction με τον Harry Styles: After, Psychotic, Dangerous κ.α.
Τέλος, θα ήθελες κάποια στιγμή στο μέλλον, να εκδοσει κάποιο από τα βιβλία σου;
Είναι ένα από τα όνειρα μου να εκδοθεί μια ιστορία μου, εύχομαι όταν μεγαλώσω να καταφέρω να το πραγματοποιησω. Θα ήταν τέλειο.
Σε ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη, φιλάκια πολλά
Σε ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη, φιλάκια πολλά
Αυτή ήταν η συνέντευξη, εύχομαι να σας άρεσε, φιλάκια πολλά!!!!
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015
Ηθοποιός- Taylor Lautner
Γεια σας αγαπητοί μου αναγνώστες!
Αυτή μου η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε έναν νεαρό ηθοποιό που ξέρουμε μέσω του Twilight ως Τζέικομπ αλλά και από άλλες ταινίες, τον Taylor Lautner!
Πραγματικό όνομα: Τέιλορ Ντάνιελ Λότνερ
Γέννηση: 11 Φεβρουαρίου 1992 Γκραντ Ράπιντς, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Υπηκοότητα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ιδιότητα: Ηθοποιός, μοντέλο
Εν ενεργεία: 2001-σήμερα
Απασχόληση/ επάγγελμα: ηθοποιός και φωνητικός ηθοποιός
Υπογραφή
Ο Λότνερ έγινε παγκοσμίως γνωστός με το ρόλο του ως Τζέικομπ Μπλακ στη σειρά ταινιών Λυκόφως (The Twilight Saga), ξεκινώντας με την πρώτη ταινία Λυκόφως (Twilight) το 2008. Ο Λότνερ επέστρεψε για τις επόμενες τρεις ταινίες, Νέα Σελήνη (The Twilight Saga: New Moon) το 2009, Έκλειψη (The Twilight Saga: Eclipse) το 2010 και Χαραυγή Μέρος 1 (The Twilight Saga: Breaking Dawn Part 1) το 2011. Αναμένεται να επιστρέψει στην τελευταία ταινία της σειράς, Χαραυγή Μέρος 2 (The Twilight Saga: Breaking Dawn Part 2) στα τέλη του 2012. Ο Λότνερ έχει προταθεί για αρκετά βραβεία για την ερμηνεία του στη σειρά Λυκόφως, συμπεριλαμβανομένου τα Βραβεία MTV Movie, Βραβεία People's Choice και Βραβεία Scream. Αργότερα, γνώρισε επιπλέον εμπορική επιτυχία με την ταινία δράσης, Abduction, η οποία αποτέλεσε αναπάντεχη επιτυχία.
Ο Λότνερ γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1992 στο Γκραντ Ράπιντς του Μίσιγκαν. Οι γονείς του είναι η Ντέμπορα και ο Ντάνιελ Λότνερ. Η μητέρα του δουλεύει για μια εταιρία ανάπτυξης λογισμικού, ενώ ο πατέρας του είναι πιλότος της εταιρίας Midwest Airlines. Έχει μια νεότερη αδερφή, την Μακένα.Ο Λότνερ έχει ανατραφεί Καθολικός, και είναι Γερμανικής, Γαλλικής και Ολλανδικής καταγωγής. Ακόμη, έχει "μακρινή" καταγωγή από ιθαγενείς Αμερικάνους (συγκεκριμένα των φυλών Ottawa και Potawatomi) από την μητέρα του. Μεγάλωσε στο Χάντσονβιλ, προάστιο της πόλης Γκραντ Ράπιντς. Ο Λότνερ έχει δηλώσει ότι όταν ήταν νεότερος τον πείραζαν στο σχολείο επειδή ήταν ηθοποιός. Σχολίασε ότι, "Απλά έπρεπε να λέω στον εαυτό μου ότι δεν θα το αφήσω να με επηρεάσει. Αυτό μου αρέσει να κάνω και θα συνεχίσω να το κάνω."
Η ώθηση που δέχτηκε η καριέρα του από την επιτυχία της σειράς ταινιών Λυκόφως, τον έκανε πολυάσχολο σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο. Για το λόγο αυτό, έδωσε πρόωρες εξετάσεις στο Λύκειο της Καλιφόρνια και αποφοίτησε από το Λύκειο το 2008. Έχει δηλώσει στον Ντέιβιντ Λέτερμαν ότι αν δεν δουλεύει, θα επιθυμούσε να επιστρέψει στο σχολείο. Αυτό το διάστημα, παρακολουθεί διαδικτυακά μαθήματα στο τοπικό κολλέγιο της κοινότητας.
Αυτή μου η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε έναν νεαρό ηθοποιό που ξέρουμε μέσω του Twilight ως Τζέικομπ αλλά και από άλλες ταινίες, τον Taylor Lautner!
Πραγματικό όνομα: Τέιλορ Ντάνιελ Λότνερ
Γέννηση: 11 Φεβρουαρίου 1992 Γκραντ Ράπιντς, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Υπηκοότητα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ιδιότητα: Ηθοποιός, μοντέλο
Εν ενεργεία: 2001-σήμερα
Απασχόληση/ επάγγελμα: ηθοποιός και φωνητικός ηθοποιός
O Τέιλορ Ντάνιελ Λότνερ (αγγλικά: Taylor Daniel Lautner), γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1992,[1] είναι Αμερικανός ηθοποιός,μοντέλο και εξασκεί πολεμικές τέχνες.
Ως παιδί, ο Λότνερ άρχισε να ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες και κατατάχθηκε στο νούμερο ένα στην κατηγορία του από την Αμερικανική Ένωση Καράτε (American Sports Karate Association). Ο Λότνερ σύντομα ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός, με μικρούς ρόλους σε κωμικές σειρές όπως οι: The Bernie Mac Show (2003) και My Wife and Kids (2004), ενώ στη συνέχεια δάνεισε τη φωνή του σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι: What's New, Scooby-Doo? (2005) και Danny Phantom (2005). Το 2005, εμφανίστηκε στην ταινία Δυο Ντουζίνες Μπελάδες (Cheaper by the Dozen 2) και πρωταγωνίστησε στο The Adventures of Sharkboy and Lavagirl σε 3-D.
Ο Λότνερ έγινε παγκοσμίως γνωστός με το ρόλο του ως Τζέικομπ Μπλακ στη σειρά ταινιών Λυκόφως (The Twilight Saga), ξεκινώντας με την πρώτη ταινία Λυκόφως (Twilight) το 2008. Ο Λότνερ επέστρεψε για τις επόμενες τρεις ταινίες, Νέα Σελήνη (The Twilight Saga: New Moon) το 2009, Έκλειψη (The Twilight Saga: Eclipse) το 2010 και Χαραυγή Μέρος 1 (The Twilight Saga: Breaking Dawn Part 1) το 2011. Αναμένεται να επιστρέψει στην τελευταία ταινία της σειράς, Χαραυγή Μέρος 2 (The Twilight Saga: Breaking Dawn Part 2) στα τέλη του 2012. Ο Λότνερ έχει προταθεί για αρκετά βραβεία για την ερμηνεία του στη σειρά Λυκόφως, συμπεριλαμβανομένου τα Βραβεία MTV Movie, Βραβεία People's Choice και Βραβεία Scream. Αργότερα, γνώρισε επιπλέον εμπορική επιτυχία με την ταινία δράσης, Abduction, η οποία αποτέλεσε αναπάντεχη επιτυχία.
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 ο Λότνερ έγινε εφηβικό είδωλο και σύμβολο του σεξ, μετά την αλλαγή σε μεγάλο βαθμό της φυσικής σωματικής του διάπλασης ώστε να κρατήσει το ρόλο του ως Τζέικομπ Μπίλι Μπλακ στις επόμενες ταινίες της σειράςΛυκόφως. Η αλλαγή αυτή τράβηξε την προσοχή των ΜΜΕ για την καλή του φυσική κατάσταση και γενική ομορφιά. Το 2010, κατατάχθηκε δεύτερος στη λίστα του περιοδικού Glamour's με τους "50 Πιο Σέξι Άντρες του 2010" και τέταρτος στη λίστα του περιοδικού People's με τα "Πιο Εκπληκτικά Σώματα", μεταξύ άλλων τιμών. Το 2010, ο Λότνερ ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος έφηβος κι ωραίος ηθοποιός του Χόλυγουντ.
Πρώτα χρόνια
Ο Λότνερ γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1992 στο Γκραντ Ράπιντς του Μίσιγκαν. Οι γονείς του είναι η Ντέμπορα και ο Ντάνιελ Λότνερ. Η μητέρα του δουλεύει για μια εταιρία ανάπτυξης λογισμικού, ενώ ο πατέρας του είναι πιλότος της εταιρίας Midwest Airlines. Έχει μια νεότερη αδερφή, την Μακένα.Ο Λότνερ έχει ανατραφεί Καθολικός, και είναι Γερμανικής, Γαλλικής και Ολλανδικής καταγωγής. Ακόμη, έχει "μακρινή" καταγωγή από ιθαγενείς Αμερικάνους (συγκεκριμένα των φυλών Ottawa και Potawatomi) από την μητέρα του. Μεγάλωσε στο Χάντσονβιλ, προάστιο της πόλης Γκραντ Ράπιντς. Ο Λότνερ έχει δηλώσει ότι όταν ήταν νεότερος τον πείραζαν στο σχολείο επειδή ήταν ηθοποιός. Σχολίασε ότι, "Απλά έπρεπε να λέω στον εαυτό μου ότι δεν θα το αφήσω να με επηρεάσει. Αυτό μου αρέσει να κάνω και θα συνεχίσω να το κάνω."Προσωπική ζωή
Ο Λότνερ έχει ένα περίπλοκο σχέδιο προπόνησης, για το οποίο είχε αφιέρωμα το περιοδικό Men'sHealth. Επίσης, ακολουθεί συγκεκριμένη διατροφή μετά την αλλαγή της φυσικής του κατάστασης για τη ταινία Νέα Σελήνη (The Twilight Saga: New Moon) και εξασκεί πολεμικές τέχνες τακτικά. Έχει δηλώσει ότι δεν χρησιμοποιεί ναρκωτικά και δεν καταναλώνει αλκοόλ.
Ο Λότνερ κατοικεί μαζί με τους γονείς και την μικρότερη αδερφή του στην περιοχή Βαλένσια της Καλιφόρνια, όπου έχει δηλώσει ότι το προτιμά εξαιτίας της έλλειψης των παπαράτσι. Έχει πει ότι δεν έχει σκεφτεί ποτέ να μετακομίσει και να ζήσει μόνος του, δηλώνοντας, "Αυτό που μου αρέσει είναι ότι δεν άλλαξε η ζωή μου στο σπίτι. Ακόμα πετάω τα σκουπίδια και κουρεύω το γκαζόν." Του ανήκει ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW της σειράς 5, το οποίο έχει φιμέ τζάμια.
Η ώθηση που δέχτηκε η καριέρα του από την επιτυχία της σειράς ταινιών Λυκόφως, τον έκανε πολυάσχολο σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί να πηγαίνει στο σχολείο. Για το λόγο αυτό, έδωσε πρόωρες εξετάσεις στο Λύκειο της Καλιφόρνια και αποφοίτησε από το Λύκειο το 2008. Έχει δηλώσει στον Ντέιβιντ Λέτερμαν ότι αν δεν δουλεύει, θα επιθυμούσε να επιστρέψει στο σχολείο. Αυτό το διάστημα, παρακολουθεί διαδικτυακά μαθήματα στο τοπικό κολλέγιο της κοινότητας.
Το 2009, ο Λότνερ συνδέθηκε ρομαντικά με την Αμερικανίδα τραγουδίστρια της κάντρι ποπ μουσικής, Τέιλορ Σουίφτ (Taylor Swift) και την Αμερικανίδα ηθοποιό και τραγουδίστρια της ποπ μουσικής, Σελίνα Γκόμεζ ( Selena Gomes)
Φιλμογραφία
Κινηματογράφος
ΥΠΌΘΕΣΗ
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, για μια εργασία κοινωνιολογίας, ο δεκαεπτάχρονος Νέιθαν Χάρπερ, ανακαλύπτει τη φωτογραφία ενός μωρού που είχε χαθεί το 1994, και του μοιάζει ανατριχιαστικά. Με τη βοήθεια της φίλης του, Κάρεν, ο Νέιθαν ξεκινάει την αναζήτηση της πραγματικής του ταυτότητας για να ανακαλύψει πως όλη του τη ζωή βρίσκεται σε ένα μυστικό πρόγραμμα προστασίας.
Οι έρευνές του όμως θα φανερώσουν την ύπαρξή του με αποτέλεσμα την άμεση κινητοποίηση όλων όσων τον θέλουν νεκρό!
Τώρα, η μόνη επιλογή που έχουν αυτός και η Κάρεν είναι να τρέξουν να σωθούν, αποφεύγοντας τις τοπικές αρχές, τη CIA και τους πληρωμένους δολοφόνους που ζητούν εκδίκηση. Και όλα αυτά, γιατί ο Νέιθαν δεν είναι άλλος από τον γιο του πιο σημαντικού μυστικού πράκτορα των Ηνωμένων Πολιτειών…
Οι έρευνές του όμως θα φανερώσουν την ύπαρξή του με αποτέλεσμα την άμεση κινητοποίηση όλων όσων τον θέλουν νεκρό!
Τώρα, η μόνη επιλογή που έχουν αυτός και η Κάρεν είναι να τρέξουν να σωθούν, αποφεύγοντας τις τοπικές αρχές, τη CIA και τους πληρωμένους δολοφόνους που ζητούν εκδίκηση. Και όλα αυτά, γιατί ο Νέιθαν δεν είναι άλλος από τον γιο του πιο σημαντικού μυστικού πράκτορα των Ηνωμένων Πολιτειών…
ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΕΣ
Τι θα έκανες αν ανακάλυπτες τη φωτογραφία σου σε μια ιστοσελίδα αγνοουμένων ατόμων;
Ο αγαπημένος των εφήβων Τέιλορ Λότνερ (The Twilight Saga, Valentine’s Day) βρίσκεται αντιμέτωπος με αυτό ακριβώς το ερώτημα στο ABDUCTION, τη νέα περιπέτεια της Lionsgate. Ξεκινώντας να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, ο Νέιθαν Χάρπερ (Λότνερ) σύντομα μαθαίνει ότι οι γονείς του δεν είναι αυτό που λένε ότι είναι. Όταν αρχίζει να καταδιώκεται από αστυνομία, κυβερνητικούς πράκτορες και μυστηριώδεις φιγούρες, η αναζήτηση του Νέιθαν για την αλήθεια μετατρέπεται σε ένα ‘αλά Μπορν’ θρίλερ διαφυγής ενός κυνηγημένου. Η Λίλι Κόλινς (The Blind Side) συμπρωταγωνιστεί δίπλα στον Λότνερ.
Η μάχη για την αλήθεια θα γίνει η μάχη για τη ζωή του.
Ο προταθείς για Όσκαρ Τζον Σίνγκλετον (Four Brothers, 2 Fast 2 Furious) σκηνοθετεί την ταινία πλαισιωμένος από μία εξαίρετη ομάδα παραγωγών, η οποία περιλαμβάνει τους Πάτρικ Κρόλι (The Bourne Ultimatum, The Bourne Supremacy, Eagle Eye), Νταγκ Ντέιβισον (How To Train Your Dragon, The Strangers, The Lake House), Έλεν Γκόλντσμιθ-Βέιν (The Spiderwick Chronicles), Λι Στόλμαν, Ρόι Λι (How To Train Your Dragon, The Strangers, The Lake House) και Νταν Λότνερ.
Το σενάριο έχουν γράψει οι Σον Κρίστενσεν και Τζεφ Ναχμάνοφ (The Tourist (αναμένεται), The Day After Tomorrow).
Ο αγαπημένος των εφήβων Τέιλορ Λότνερ (The Twilight Saga, Valentine’s Day) βρίσκεται αντιμέτωπος με αυτό ακριβώς το ερώτημα στο ABDUCTION, τη νέα περιπέτεια της Lionsgate. Ξεκινώντας να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, ο Νέιθαν Χάρπερ (Λότνερ) σύντομα μαθαίνει ότι οι γονείς του δεν είναι αυτό που λένε ότι είναι. Όταν αρχίζει να καταδιώκεται από αστυνομία, κυβερνητικούς πράκτορες και μυστηριώδεις φιγούρες, η αναζήτηση του Νέιθαν για την αλήθεια μετατρέπεται σε ένα ‘αλά Μπορν’ θρίλερ διαφυγής ενός κυνηγημένου. Η Λίλι Κόλινς (The Blind Side) συμπρωταγωνιστεί δίπλα στον Λότνερ.
Η μάχη για την αλήθεια θα γίνει η μάχη για τη ζωή του.
Ο προταθείς για Όσκαρ Τζον Σίνγκλετον (Four Brothers, 2 Fast 2 Furious) σκηνοθετεί την ταινία πλαισιωμένος από μία εξαίρετη ομάδα παραγωγών, η οποία περιλαμβάνει τους Πάτρικ Κρόλι (The Bourne Ultimatum, The Bourne Supremacy, Eagle Eye), Νταγκ Ντέιβισον (How To Train Your Dragon, The Strangers, The Lake House), Έλεν Γκόλντσμιθ-Βέιν (The Spiderwick Chronicles), Λι Στόλμαν, Ρόι Λι (How To Train Your Dragon, The Strangers, The Lake House) και Νταν Λότνερ.
Το σενάριο έχουν γράψει οι Σον Κρίστενσεν και Τζεφ Ναχμάνοφ (The Tourist (αναμένεται), The Day After Tomorrow).
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2015
Νυχτερινό Σχολείο 5- Endgame
Γεια σας αγαπητοί μου αναγνώστες ,
μόλις χτες διάβασα το Νυχτερινό Σχολείο Endgame στα αγγλικά και πραγματικά ήταν καταπληκτικό !
Τελικά μαθαίνουμε που έχουν πάει τον Κάρτερ και τον παίρνουμε πίσω, είχαμε δίκιο για μερικά πράγματα...
Αν και δεν θέλω να προδώσω πολλά, τελικά η φάση που περνάει η Ρέιτσελ είναι περίπλοκη! Η θέση του Σιλβέν είναι άκρως καταθλιπτική ... Ενώ βλέπουμε την Κέιτι να βοηθάει και να συμπαραστέκεται (τις περισσότερες φορές) στην Άλι , όπως επίσης βλέπουμε τον Κρίστοφερ να εμφανίζεται και πλέον να είναι με την μεριά της πρωταγωνίστριας μας.
Ο Ναθάνιελ δεν μετανιώνει διόλου για τα κατορθώματα του όπως και ο Γκειμπ αλλά ο ένας τουλάχιστον πήρε αυτό που του άξιζε !
Η Αλί πλέον είναι παντοδύναμη κληρονόμος ... (Spoiler) και μοιράζεται την ζωή της με το αγόρι (ποιος άραγε; ο όμορφος και ζεστός Κάρτερ ή ο sexy, ωραίος Γάλλος Σιλβέν;) και τους φίλους της ! Βέβαια δεν λείπουν οι εντάσεις και από αυτό το βιβλίο της σειράς αλλά το ξεπερνάνε όπως πάντα. Μην ξεχάσω πως βλέπουμε και μια πιο φιλική πλευρά του Ζελάζνι, πολύ ενθαρρυντική θα έλεγα!
Μαθαίνουμε λίγα παραπάνω πράγματα για τον Ωρίωνα αλλά και βλέπουμε την Άλι να μεγαλώνει και να ωριμάζει ψυχολογικά όπως και όλοι οι άλλοι που είναι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις περιπέτειες. Το 5ο βιβλίο της σειράς εξισορροπεί κατά μεγάλο βαθμό την περιπέτεια και τον έρωτα, αν και υπερισχύει η περιπέτεια.
Το 5ο βιβλίο της σειράς εξισορροπεί κατά μεγάλο βαθμό την περιπέτεια και τον έρωτα, αν και υπερισχύει η περιπέτεια.
Εγώ προσωπικά νιώθω ανακούφιση για το τέλος του βιβλίου, αλλά και θλίψη μιας και τελείωσε αυτό το βιβλίο! Όμως σύντομα θα έχουμε και πάλι νέα της συγγραφέως του Νυχτερινού Σχολείου με ένα καινούριο βιβλίο, που θα αναφέρω σε άλλη ανάρτηση!
Λοιπόν θέλω να μάθω την γνώμη σας αν διαβάσατε το βιβλίο και επίσης να μου πείτε αν θα θέλατε να κάνω μία ανάρτηση που να σας λέω μερικά από τα γεγονότα του τελευταίου βιβλίου!
Αυτό είναι το ελληνικό εξώφυλλο του Νυχτερινού Σχολείου 5, έχει αλλάξει δυστυχώς αλλά είναι αρκετά καλό.
Όπως οι περισσότεροι ήδη γνωρίζετε, το Νυχτερινό Σχολείο 5 κυκλοφορεί στην Ελλάδα σε λίγες μέρες, για την ακρίβεια στις 23/11/2015
Όμως σας έχω ένα δωράκι, βρήκα στα ελληνικά τα δύο πρώτα κεφάλαια από "Το φινάλε" !!!
ΠΕΡΊΛΗΨΗ
"Οι μαχητές της Κιμμέριας Ακαδημίας έχουν χάσει την αρχηγό τους και η τύχη του Κάρτερ Ουέστ αγνοείται. Όμως, έχει νικήσει πράγματι ο Ναθάνιελ; Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τον σταματήσει; Η Άλι και οι σύντροφοί της έχασαν κάποια σημαντικά πιόνια στη θανάσιμη αυτή παρτίδα, ωστόσο υπάρχει τρόπος να ανακάμψουν και να σχεδιάσουν την εκδίκησή τους…
Διακυβεύονται πολλά σε αυτή την ιστορία.
Τα πιόνια έχουν στηθεί για την τελική αναμέτρηση.
Ο χρόνος έχει τελειώσει.
Το φινάλε πλησιάζει.
Είναι πια ζήτημα ζωής και θανάτου."
ΤΑ ΔΎΟ ΠΡΏΤΑ ΚΕΦΆΛΑΙΑ!
ΈΝΑ
Τα μαύρα Λαντ Ρόβερ έτρεχαν μουγκρίζοντας στους σκοτεινούς δρόμους του Λονδίνου. Χωρίς να σταματά τίποτα την πορεία τους, διέσχισαν γρήγορα τη μεγαλούπολη παραβιάζοντας κόκκινα φανάρια και περνώντας σφαίρα από τις διασταυρώσεις. Μόνη της στο πίσω κάθισμα ενός από αυτά, η Άλι Σέρινταν κοιτούσε από το παράθυρο χωρίς να βλέπει τίποτα. Τα μάτια της ήταν κόκκινα και πρησμένα από το κλάμα. Η σκέψη της είχε κολλήσει στην εικόνα του Κάρτερ, μόνου στο σκοτεινό σοκάκι, με τις γροθιές υψωμένες. Και οι φρουροί του Ναθάνιελ να μαζεύονται γύρω του. Ξέφυγε, διαβεβαίωσε για χιλιοστή φορά τον εαυτό της. Με κάποιον τρόπο τα κατάφερε. Ξέφυγε. Βαθιά μέσα της όμως, ήξερε ότι δεν ήταν αλήθεια. Τώρα καταλάβαινε τα πάντα. Ο Τζέρι Κόουλ τής είχε πει να πάρει μαζί της στη συνάντηση κάποιον που εμπιστευόταν. Και τώρα η Άλι ήξερε τον λόγο. Πάρε μαζί σου κάποιον που εμπιστεύεσαι, ώστε ο Ναθάνιελ να μπορέσει να σου τον πάρει. Πάρε μαζί σου κάποιον που εμπιστεύεσαι, ώστε ο Ναθάνιελ να μπορέσει να τον σκοτώσει. Όπως σκότωσε την Τζο. Τραβώντας μάταια το ανυποχώρητο χερούλι της πόρτας, έπνιξε έναν λυγμό. Δεν μπορούσε να βγει από το αυτοκίνητο. Δεν μπορούσε να γυρίσει κοντά του. Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες από το κεντρικό σύστημα του οχήματος. Το αυτοκίνητο αυτό ήταν μια φυλακή.
Είχε προσπαθήσει παλεύοντας, ικετεύοντας, κλαίγοντας… Οι άντρες στις μπροστινές θέσεις ήταν ασυγκίνητοι. Είχαν εντολή να τη γυρίσουν στην Κιμμέρια Ακαδημία. Κι αυτό θα έκαναν. Η απογοήτευση φούντωσε μέσα της. Η Άλι έδωσε μια δυνατή γροθιά στην πόρτα. Το αυτοκίνητο πήρε μια στροφή τόσο απότομα, ώστε τα λάστιχά του στρίγκλισαν, κι εκείνη έπεσε στην άλλη άκρη. Και ενώ έψαχνε να βρει το χερούλι, ο άντρας που καθόταν στη θέση του συνοδηγού γύρισε και την κοίταξε. «Βάλτε τη ζώνη ασφαλείας, δεσποινίς. Διατρέχετε κίνδυνο». Η Άλι τον αγριοκοίταξε. Είδα τη γιαγιά μου να πεθαίνει πριν από λίγες ώρες, σκέφτηκε να του απαντήσει. Κι εσύ μου λες ότι τώρα διατρέχω κίνδυνο; Κι έτσι όπως σκέφτηκε τη Λουσίντα, όλα τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς εισέβαλαν μεμιάς στον νου της. Στο στόμα της ένιωσε την πικρή γεύση της χολής. Δοκίμασε ενστικτωδώς ν’ ανοίξει το παράθυρο, μα ήταν κι αυτό κλειδωμένο. «Θα κάνω εμετό» μουρμούρισε. Ο συνοδηγός είπε κάτι στον οδηγό. Το παράθυρό της άνοιξε μ’ έναν απαλό, μηχανικό βόμβο. Στο αυτοκίνητο μπήκε κρύος αέρας. Η Άλι έβγαλε το κεφάλι της έξω από το παράθυρο εισπνέοντας βαθιά. Τα μαλλιά της μπερδεύτηκαν γύρω απ’ το κεφάλι της. Τώρα που δε θα υπήρχε πρόβλημα αν έκανε εμετό, δεν μπορούσε να κάνει. Παρ’ όλα αυτά, έμεινε στην ίδια θέση ακουμπώντας το ιδρωμένο μέτωπό της στο κρύο μεταλλικό πλαίσιο του παραθύρου, προσπαθώντας με βαθιές εισπνοές να σταθεροποιήσει τον ρυθμό της αναπνοής της. Ο αέρας της πόλης μύριζε εξατμίσεις και τσιμέντο. Η Άλι σκέφτηκε αόριστα το ενδεχόμενο να βγει από το παράθυρο και να κάνει ένα άλμα προς την ελευθερία, αλλά κινούνταν με τέτοια ταχύτητα, ώστε δεν ήταν σίγουρη αν θα έβγαινε ζωντανή από μια τέτοια προσπάθεια. Ήταν εξαντλημένη. Την πονούσε όλο της το κορμί. Το κρανίο της την έκαιγε στο σημείο όπου ένας από τους μπράβους του Ναθάνιελ τής είχε ξεριζώσει μια τούφα μαλλιά. Στο πρόσωπο και στον λαιμό της υπήρχε ξεραμένο αίμα, που της προκαλούσε ένα δυσάρεστο τράβηγμα στο δέρμα. Άρχισε να σκέφτεται τα καταστροφικά γεγονότα εκείνης της βραδιάς ένα ένα. Το σχέδιο ήταν απλό. Να συναντηθούν με τον Ναθάνιελ για μια ειρηνική διαπραγμάτευση στο ουδέτερο έδαφος του Χάμπστεντ Χιθ. Να του παραδώσουν τον κατάσκοπό του, Τζέρι Κόουλ. Σε αντάλλαγμα, ο Ναθάνιελ θα υποχωρούσε για ένα διάστημα, το οποίο θα έδινε στους αρχηγούς της Κιμμέριας Ακαδημίας την ευκαιρία να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους. Τότε όμως εμφανίστηκε ο Τζέρι μ’ ένα όπλο στο χέρι. Και η βραδιά εξελίχθηκε σε ένα απαίσιο, χαοτικό ξέσπασμα βίας. Και μέσα σ’ όλα αυτά, η Λουσίντα σωριάστηκε ματωμένη καταγής, τραυματισμένη από σφαίρα. Και ο Ναθάνιελ. Η Άλι κούνησε το κεφάλι, μπερδεμένη ακόμη από αυτό που είχε δει. Ο Ναθάνιελ έκλαιγε. Προσπαθούσε απεγνωσμένα να σώσει τη γιαγιά της. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Άλι νόμιζε ότι ο Ναθάνιελ μισούσε τη Λουσίντα. Δεν είχε δει όμως άλλη φορά άνθρωπο τόσο συντετριμμένο. Άκουγε ακόμη μες στο κεφάλι της τη βασανισμένη του φωνή, καθώς ικέτευε τη γιαγιά της: «Κράτα γερά, Λουσίντα. Σε παρακαλώ…».
Σαν να την αγαπούσε. Εκείνη όμως δεν τον άκουσε. Και ξεψύχησε αφήνοντάς τον σύξυλο. Όπως και όλους. Τώρα, το μόνο που ήξερε η Άλι ήταν πως δεν καταλάβαινε καθόλου τον Ναθάνιελ. Εάν ο Ναθάνιελ δε μισούσε τη Λουσίντα, τότε γιατί την πολεμούσε; Τι ήταν αυτό που ήθελε πραγματικά; Αφήνοντας το χερούλι της πόρτας, η Άλι ακούμπησε ξανά την πλάτη στο καφεκίτρινο δερμάτινο κάθισμα. Ο άντρας στη θέση του συνοδηγού γύρισε να την κοιτάξει. «Καλύτερα τώρα;» Η κοπέλα σήκωσε βουβή το βλέμμα της στο πρόσωπό του και τον αγριοκοίταξε. Μία στιγμή αργότερα, εκείνος ανασήκωσε τους ώμους και γύρισε πάλι μπροστά. Το παράθυρο δίπλα της έκλεισε. Άνοιξαν ταχύτητα βγαίνοντας σ’ έναν αυτοκινητόδρομο, έρημο τέτοια ώρα. Σύντομα θα βρίσκονταν έξω από τα όρια της πόλης. Πίσω τους το Λονδίνο φάνταζε σαν φωτεινός θόλος. Μπροστά τους ξετυλιγόταν η εγγλέζική εξοχή βυθισμένη στο σκοτάδι. Η Άλι ένιωσε ένα σφίξιμο στο στήθος από την πλευρά της καρδιάς. Βρισκόταν πια πολύ μακριά από τον Κάρτερ. Ένας Θεός ήξερε τι του συνέβαινε. Καθώς ένα δάκρυ άρχισε να κυλά στο μάγουλό της, σήκωσε το χέρι για να το σκουπίσει. Το χέρι της δεν έφτασε ποτέ στο πρόσωπό της. Ένα απότομο τίναγμα την έκανε να χάσει την ισορροπία της. Πριν προλάβει να αντιδράσει, το αυτοκίνητο άλλαξε απότομα κατεύθυνση εκτοξεύοντάς τη στην άλλη άκρη. Η Άλι κοπάνησε το κεφάλι της στο παράθυρο τόσο δυνατά, που είδε αστεράκια.
Δεν είχε φορέσει τη ζώνη ασφαλείας. «Τι συμβαίνει;» Η φωνή της έφτασε απόμακρη στ’ αυτιά της· το κεφάλι της κουδούνιζε από το χτύπημα. Κανείς δεν της απάντησε. Ανασηκώθηκε και είδε τον οδηγό να δίνει μάχη πάνω στο τιμόνι. Ο συνοδηγός μιλούσε σ’ ένα μικρόφωνο με φωνή χαμηλή αλλά γεμάτη ένταση. Η Άλι κοίταξε γύρω της προσπαθώντας να καταλάβει τι είχε συμβεί, μα δεν μπορούσε να δει τίποτα μες στο σκοτάδι, πέρα από κάποιους προβολείς αυτοκινήτων. Ο οδηγός βλαστήμησε στρίβοντας το τιμόνι. «Να πάρει ο διάολος! Από πού έρχονται;» Η Άλι είχε γραπωθεί από το χερούλι της πόρτας, όμως η ορμή της στροφής την έκανε να κοπανήσει πάλι πάνω στην πόρτα τόσο δυνατά, ώστε η αναπνοή της βγήκε σφυριχτή ανάμεσα απ’ τα δόντια της και ο πόνος ήταν ανυπόφορος. «Τι συμβαίνει;» απαίτησε να μάθει ρωτώντας πιο δυνατά αυτή τη φορά. Χωρίς να περιμένει απάντηση, φόρεσε τη ζώνη ασφαλείας κουμπώνοντάς τη μ’ ένα μεταλλικό κλικ. Έπειτα γύρισε να κοιτάξει από το πίσω παράθυρο. Αυτό που αντίκρισε της έκοψε την ανάσα. Δεν ήταν τέσσερα τα αυτοκίνητα της πομπής πια. Ήταν καμιά δεκαριά. «Δικοί μας είναι αυτοί;» ρώτησε με αδύναμη φωνή. Και πάλι δεν της απάντησε κανείς. Μα δεν ήταν ανάγκη. Η Άλι ήξερε ήδη την απάντηση. Ένα μεγάλο όχημα σαν τανκ βρέθηκε δίπλα τους μαρσάροντας. Ξάφνου, το Λαντ Ρόβερ φάνταζε μικρό. Η Άλι κοίταξε το τερατώδες όχημα μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά. Τα τζάμια του ήταν φιμέ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διακρίνει ποιος ήταν μέσα.
Χωρίς προειδοποίηση, το όχημα γκάζωσε κι έστριψε απότομα προς το μέρος τους. «Προσέξτε!» φώναξε η κοπέλα σκύβοντας. Ο οδηγός έστριψε το τιμόνι. Το Λαντ Ρόβερ έστριψε δεξιά τόσο απότομα, που η Άλι ένιωσε το στομάχι της να γυρίζει. Αν και κατάφεραν να αποφύγουν τη σύγκρουση, ταλαντεύτηκαν άγρια και ο οδηγός πάσχισε να κρατήσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Έπιασε σφιχτά το τιμόνι με μυς φουσκωμένους από την προσπάθεια, ενώ τα λάστιχα στρίγκλιζαν. Το Λαντ Ρόβερ βρέθηκε δύο λωρίδες πιο δεξιά. «Έξι με επτά οχήματα οπωσδήποτε» είπε ο συνοδηγός στο μικρόφωνο. Κρατούσε σφιχτά το χερούλι ασφαλείας πάνω από την πόρτα του στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ισορροπία του, ενώ άλλο ένα τεράστιο όχημα άνοιξε ταχύτητα προς την κατεύθυνσή τους μ’ έναν άγριο βρυχηθμό. «Η πομπή διαλύθηκε και διασκορπίστηκε. Κάποια οχήματα χρησιμοποιούν τακτική αντιπερισπασμού… κοίτα αριστερά!» Ούρλιαξε τις τελευταίες λέξεις προς τον οδηγό, ο οποίος είδε την τελευταία στιγμή το αυτοκίνητο που ερχόταν καταπάνω τους κι έστριψε απότομα το τιμόνι. Εξαιρετικά απότομα. Το Λαντ Ρόβερ άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του. Η Άλι ένιωθε λες και τα λάστιχα δεν ακουμπούσαν πια στον δρόμο. Ήταν σαν να πετούσαν. Το σκηνικό άρχισε να παραπέμπει σε όνειρο. Ο κόσμος έξω από το αυτοκίνητο φαινόταν θολός. Στριφογύριζαν σε έναν μοιραίο χορό προς το προστατευτικό κιγκλίδωμα. Η Άλι έκλεισε τα μάτια. Ο Ναθάνιελ τούς είχε βρει.
ΔΥΟ
Μέσα στο Λαντ Ρόβερ, ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός. Ο οδηγός και ο συνοδηγός έδιναν ουρλιάζοντας εντολές ο ένας στον άλλον. Η μηχανή μούγκριζε. Τα λάστιχα στρίγκλιζαν. Λες και γινόταν πόλεμος. Γαντζωμένη στο χερούλι της πόρτας, η Άλι δάγκωσε το κάτω χείλος της για να πνίξει μια κραυγή. Μπροστά της, ο οδηγός πάσχιζε να κουμαντάρει το τιμόνι – ο ιδρώτας κυλούσε στο μέτωπό του, οι τένοντες ήταν φουσκωμένοι από την προσπάθειά του να ανακτήσει τον έλεγχο του οχήματος. «Κάνε στην άκρη!» έλεγε συνέχεια ο συνοδηγός. «Κάνε στην άκρη!» «Δε γίνεται…» απαντούσε με σφιγμένα δόντια ο οδηγός. «Δεν ανταποκρίνεται…» Η αψιά μυρωδιά του καμένου λάστιχου πλημμύρισε την ατμόσφαιρα, ενώ το αυτοκίνητο πήγαινε σφαίρα προς την άκρη του οδοστρώματος. «Θα χτυπήσουμε!» φώναξε ο συνοδηγός. Το Λαντ Ρόβερ χτύπησε το προστατευτικό κιγκλίδωμα του δρόμου με έναν φριχτό γδούπο. Η Άλι ούρλιαξε έντρομη ενώ το κορμί της πεταγόταν προς τα μπροστά, αλλά το συγκράτησε η ζώνη ασφαλείας. Το κιγκλίδωμα λύγισε, μα δεν υποχώρησε. Η δύναμη της πρόσκρουσης ανέκοψε το στριφογύρισμά τους. Το όχημα γύρισε αριστερά, δεξιά, κι έπειτα ο οδηγός ανέκτησε επιτέλους τον έλεγχο.
«Όλα εντάξει» είπε με ολοφάνερη ανακούφιση. Με την καρδιά της να βροντοχτυπά ακόμη μες στ’ αυτιά της, η Άλι ακούμπησε την πλάτη της πίσω στο κάθισμα. Όμως τα αυτοκίνητα του Ναθάνιελ ήταν ακόμη γύρω τους. Ο συνοδηγός έδειξε προς τ’ αριστερά. «Εκεί! Υπάρχει έξοδος!» Η Άλι κοίταξε προς τα εκεί όπου έδειχνε ο άντρας και είδε πράγματι να αχνοφέγγει μια επιγραφή για έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο. «Ελήφθη» μουρμούρισε ο οδηγός. Περίμενε μέχρι την τελευταία στιγμή, κι ύστερα έστριψε το τιμόνι και γκάζωσε άγρια. Βγήκαν από τον αυτοκινητόδρομο με απίστευτη ταχύτητα. Η Άλι έστριψε όσο μπορούσε τον λαιμό της, για να καταφέρει να δει από το πίσω παράθυρο. Τα αυτοκίνητα του Ναθάνιελ δεν είχαν προλάβει να στρίψουν στην έξοδο. Θα έχαναν πολύτιμο χρόνο μέχρι να γυρίσουν πίσω για να τους ακολουθήσουν. Ο οδηγός θα πρέπει να έκανε την ίδια σκέψη, αφού παραβίασε ένα κόκκινο φανάρι και πέρασε σφαίρα μια κυκλική διασταύρωση, προτού στρίψει τελικά σε έναν σκοτεινό επαρχιακό δρόμο. Η Άλι, που δεν έπαιρνε τα μάτια της από το πίσω παράθυρο, δεν είδε προβολείς αυτοκινήτων να τους ακολουθούν. Ξεφυσώντας δυνατά, γύρισε μπροστά. Ο δρόμος ήταν τόσο στενός και γεμάτος στροφές, ώστε ήταν αδύνατον να αναπτύξει κάποιος ταχύτητα, ωστόσο ο οδηγός τους έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Ο φρουρός στη θέση του συνοδηγού τού μετέφερε τις οδηγίες που άκουγε στο ακουστικό του. «Αριστερά. Δεξιά στην επόμενη έξοδο. Εδώ. Όχι! Εδώ. Ακολούθησε αυτό τον δρόμο…» Προφανώς, κάποιος παρακολουθούσε τη διαδρομή τους μέσω δορυφόρου και τους έδινε τις ανάλογες οδηγίες, ώστε να κινούνται με ασφάλεια. Η Άλι το βρήκε αυτό αλλόκοτα παρηγορητικό. Δεν ήταν ολομόναχοι μες στο σκοτάδι. Σύντομα είχαν χαθεί σ’ ένα μπερδεμένο κουβάρι δρόμων, ανεβοκατεβαίνοντας λόφους και περνώντας απότομες στροφές με τέτοια ταχύτητα, ώστε την έπιασε πάλι ναυτία. «Δεξιά στο σταυροδρόμι» είπε ο συνοδηγός, καθώς πλησίαζαν σε μία διασταύρωση. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπήρχαν ψηλοί θάμνοι. Ο οδηγός πλησίασε με ταχύτητα και ετοιμάστηκε να στρίψει. Την τελευταία στιγμή όμως πάτησε φρένο τόσο απότομα, ώστε τινάχτηκαν και οι τρεις προς τα μπροστά. Στην αρχή, η Άλι δεν έβλεπε τίποτα πέρα από δύο εκτυφλωτικούς προβολείς αυτοκινήτου στ’ αριστερά τους. Μισόκλεισε τα μάτια για να καταφέρει να διακρίνει το ίδιο το αυτοκίνητο. Και τότε, η καρδιά της παρέλυσε. Ήταν το όχημα που θύμιζε τανκ, το οποίο είχαν δει στον αυτοκινητόδρομο. Και ερχόταν καταπάνω τους. Βλαστημώντας μέσ’ από τα δόντια του, ο οδηγός έσπρωξε τον λεβιέ των ταχυτήτων. Έκαναν όπισθεν τόσο απότομα και βίαια, που η μηχανή ούρλιαξε διαπεραστικά και προειδοποιητικά, σαν σειρήνα. «Εκεί». Ο συνοδηγός, που είχε μείνει σιωπηλός μερικές στιγμές, έδειξε την αρχή ενός χωματόδρομου πίσω από μια μεταλλική πύλη, η οποία μόλις που φαινόταν μες στο σκοτάδι. Η Άλι ακολούθησε το νεύμα του και κατάλαβε. Ο χωματόδρομος είχε αρκετό πλάτος για να περάσει ένα τρακτέρ μέσα στο χωράφι με τα καλαμπόκια. Η πύλη ήταν κλειδωμένη και ασφαλισμένη με μια αλυσίδα. Πώς θα περάσουμε αποκεί; Ο συνοδηγός έδωσε στον οδηγό ένα ζευγάρι γυαλιά με χρυσαφένια επίστρωση κι εκείνος τα φόρεσε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Έπειτα έσβησε τους προβολείς του αυτοκινήτου. Η Άλι κράτησε την αναπνοή της. Το σκοτάδι ήταν τόσο βαθύ, που προκαλούσε κλειστοφοβία. «Για σταθείτε…» άρχισε να λέει, αλλά πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση της, ο οδηγός γκάζωσε με κατεύθυνση προς την κλειδαμπαρωμένη πύλη. Η κοπέλα πάγωσε στη θέση της. Ανίκανη ακόμα και να ουρλιάξει, έμεινε με το βλέμμα καρφωμένο στο σκοτάδι μπροστά τους. Χτύπησαν στην πύλη προξενώντας έναν εκκωφαντικό θόρυβο μετάλλου που συγκρούεται με μέταλλο. Η βίαιη πρόσκρουση συντάραξε το Λαντ Ρόβερ, και το πιγούνι της Άλι κοπάνησε στον ώμο της. Κάτι βαρύ έγδαρε την οροφή του αυτοκινήτου κι έπειτα προσγειώθηκε πίσω τους προκαλώντας ορυμαγδό. Κι ύστερα βρέθηκαν να διασχίζουν το χωράφι. Το έδαφος ήταν τόσο ανώμαλο, ώστε η Άλι, παρότι φορούσε τη ζώνη ασφαλείας, έσφιγγε τα δόντια για να μη δαγκώσει τη γλώσσα της. Μακριά φύλλα και βλαστοί από καλαμπόκια μαστίγωναν τα παράθυρα του αυτοκινήτου, σαν χέρια που προσπαθούσαν να μπουν μέσα για να τους γραπώσουν. Ο οδηγός και ο συνοδηγός δε μιλούσαν· οι μόνοι ήχοι που ακούγονταν ήταν το ουρλιαχτό της μηχανής και το τρίξιμο από τα λάστιχα στη γη. Ξάφνου, οι προβολείς ενός άλλου οχήματος άστραψαν πίσω τους λούζοντας το χωράφι σ’ ένα απόκοσμο λευκό φως. « Έλεος πια…» Η φωνή της έσβησε καθώς ο οδηγός γκάζωσε, στρίβοντας απότομα και αφήνοντας πίσω τους τον χωματόδρομο. Βυθίστηκαν και πάλι στο σκοτάδι. Τώρα πια δε βρίσκονταν σε δρόμο. Διέσχιζαν σκαμπανεβάζοντας το χωράφι, με τα λάστιχα να σπινάρουν στο μαλακό χώμα και να βρίσκουν σε αντικείμενα που η Άλι δεν μπορούσε να διακρίνει. Άκουσε τον εαυτό της να σιγοκλαίει. Ένιωσε σαν να πέρασε ένας αιώνας που, σωριασμένη στο κάθισμά της, ένιωθε τα σκαμπανεβάσματα του αυτοκινήτου στο σκοτάδι, ώσπου… «Εκεί». Ο συνοδηγός έδειξε κάτι μες στο σκοτάδι. Χωρίς να πει λέξη, ο οδηγός έστριψε το τιμόνι. Το Λαντ Ρόβερ χτύπησε κάτι μεγάλο και μεταλλικό. Κι άλλη πύλη χωραφιού, υπέθεσε η Άλι. Κάτι μεταλλικό κοπάνησε με ορμή στο παρμπρίζ. Η Άλι έσκυψε. «Τέλεια» μουρμούρισε ο συνοδηγός βλέποντας το δίκτυο των ρωγμών που σχηματίστηκε μπροστά του στο παρμπρίζ. Θαρρείς και, αν έχανε τη ζωή του από μια σιδερένια πόρτα, δε θα ήταν παρά μια μικρή ενόχληση για εκείνον. Βγήκαν σκαμπανεβάζοντας από τα χωράφια και βρέθηκαν σ’ ένα πλακόστρωτο επαρχιακό δρομάκι. Ο οδηγός συνέχισε να οδηγεί με τα φώτα σβησμένα. Η Άλι εξακολουθούσε να μη βλέπει τίποτα από τη θέση της. Γύρισε να κοιτάξει πίσω της. Κανένα φως. Ο συνοδηγός άρχισε να δίνει και πάλι οδηγίες μουρμουρίζοντας. Ακολούθησαν μια περίπλοκη διαδρομή ανεβαίνοντας σε απότομους λόφους και κατεβαίνοντας σε βαθιά, απομονωμένα φαράγγια. Κάποια στιγμή, επιτέλους, ο οδηγός έβγαλε τα γυαλιά νυχτερινής όρασης και άναψε τους προβολείς. Ο συνοδηγός γύρισε για να κοιτάξει την Άλι, η οποία ήταν ακόμη γαντζωμένη με τρόμο στο χερούλι της πόρτας. Η έκφρασή του ήταν βλοσυρή, αλλά πρόδιδε ικανοποίηση. «Τους ξεφύγαμε».
Αν θέλετε επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook!
Ανυπομονώ να διαβάσω τα σχόλια σας!
facebook
μόλις χτες διάβασα το Νυχτερινό Σχολείο Endgame στα αγγλικά και πραγματικά ήταν καταπληκτικό !
Τελικά μαθαίνουμε που έχουν πάει τον Κάρτερ και τον παίρνουμε πίσω, είχαμε δίκιο για μερικά πράγματα...
Αν και δεν θέλω να προδώσω πολλά, τελικά η φάση που περνάει η Ρέιτσελ είναι περίπλοκη! Η θέση του Σιλβέν είναι άκρως καταθλιπτική ... Ενώ βλέπουμε την Κέιτι να βοηθάει και να συμπαραστέκεται (τις περισσότερες φορές) στην Άλι , όπως επίσης βλέπουμε τον Κρίστοφερ να εμφανίζεται και πλέον να είναι με την μεριά της πρωταγωνίστριας μας.Ο Ναθάνιελ δεν μετανιώνει διόλου για τα κατορθώματα του όπως και ο Γκειμπ αλλά ο ένας τουλάχιστον πήρε αυτό που του άξιζε !
Η Αλί πλέον είναι παντοδύναμη κληρονόμος ... (Spoiler) και μοιράζεται την ζωή της με το αγόρι (ποιος άραγε; ο όμορφος και ζεστός Κάρτερ ή ο sexy, ωραίος Γάλλος Σιλβέν;) και τους φίλους της ! Βέβαια δεν λείπουν οι εντάσεις και από αυτό το βιβλίο της σειράς αλλά το ξεπερνάνε όπως πάντα. Μην ξεχάσω πως βλέπουμε και μια πιο φιλική πλευρά του Ζελάζνι, πολύ ενθαρρυντική θα έλεγα!
Μαθαίνουμε λίγα παραπάνω πράγματα για τον Ωρίωνα αλλά και βλέπουμε την Άλι να μεγαλώνει και να ωριμάζει ψυχολογικά όπως και όλοι οι άλλοι που είναι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις περιπέτειες. Το 5ο βιβλίο της σειράς εξισορροπεί κατά μεγάλο βαθμό την περιπέτεια και τον έρωτα, αν και υπερισχύει η περιπέτεια. 
Το 5ο βιβλίο της σειράς εξισορροπεί κατά μεγάλο βαθμό την περιπέτεια και τον έρωτα, αν και υπερισχύει η περιπέτεια.Εγώ προσωπικά νιώθω ανακούφιση για το τέλος του βιβλίου, αλλά και θλίψη μιας και τελείωσε αυτό το βιβλίο! Όμως σύντομα θα έχουμε και πάλι νέα της συγγραφέως του Νυχτερινού Σχολείου με ένα καινούριο βιβλίο, που θα αναφέρω σε άλλη ανάρτηση!
Λοιπόν θέλω να μάθω την γνώμη σας αν διαβάσατε το βιβλίο και επίσης να μου πείτε αν θα θέλατε να κάνω μία ανάρτηση που να σας λέω μερικά από τα γεγονότα του τελευταίου βιβλίου!
Αυτό είναι το ελληνικό εξώφυλλο του Νυχτερινού Σχολείου 5, έχει αλλάξει δυστυχώς αλλά είναι αρκετά καλό.
Όπως οι περισσότεροι ήδη γνωρίζετε, το Νυχτερινό Σχολείο 5 κυκλοφορεί στην Ελλάδα σε λίγες μέρες, για την ακρίβεια στις 23/11/2015
Όμως σας έχω ένα δωράκι, βρήκα στα ελληνικά τα δύο πρώτα κεφάλαια από "Το φινάλε" !!!
ΠΕΡΊΛΗΨΗ
"Οι μαχητές της Κιμμέριας Ακαδημίας έχουν χάσει την αρχηγό τους και η τύχη του Κάρτερ Ουέστ αγνοείται. Όμως, έχει νικήσει πράγματι ο Ναθάνιελ; Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τον σταματήσει; Η Άλι και οι σύντροφοί της έχασαν κάποια σημαντικά πιόνια στη θανάσιμη αυτή παρτίδα, ωστόσο υπάρχει τρόπος να ανακάμψουν και να σχεδιάσουν την εκδίκησή τους…
Διακυβεύονται πολλά σε αυτή την ιστορία.
Τα πιόνια έχουν στηθεί για την τελική αναμέτρηση.
Ο χρόνος έχει τελειώσει.
Το φινάλε πλησιάζει.
Είναι πια ζήτημα ζωής και θανάτου."
ΤΑ ΔΎΟ ΠΡΏΤΑ ΚΕΦΆΛΑΙΑ!
ΈΝΑ
Τα μαύρα Λαντ Ρόβερ έτρεχαν μουγκρίζοντας στους σκοτεινούς δρόμους του Λονδίνου. Χωρίς να σταματά τίποτα την πορεία τους, διέσχισαν γρήγορα τη μεγαλούπολη παραβιάζοντας κόκκινα φανάρια και περνώντας σφαίρα από τις διασταυρώσεις. Μόνη της στο πίσω κάθισμα ενός από αυτά, η Άλι Σέρινταν κοιτούσε από το παράθυρο χωρίς να βλέπει τίποτα. Τα μάτια της ήταν κόκκινα και πρησμένα από το κλάμα. Η σκέψη της είχε κολλήσει στην εικόνα του Κάρτερ, μόνου στο σκοτεινό σοκάκι, με τις γροθιές υψωμένες. Και οι φρουροί του Ναθάνιελ να μαζεύονται γύρω του. Ξέφυγε, διαβεβαίωσε για χιλιοστή φορά τον εαυτό της. Με κάποιον τρόπο τα κατάφερε. Ξέφυγε. Βαθιά μέσα της όμως, ήξερε ότι δεν ήταν αλήθεια. Τώρα καταλάβαινε τα πάντα. Ο Τζέρι Κόουλ τής είχε πει να πάρει μαζί της στη συνάντηση κάποιον που εμπιστευόταν. Και τώρα η Άλι ήξερε τον λόγο. Πάρε μαζί σου κάποιον που εμπιστεύεσαι, ώστε ο Ναθάνιελ να μπορέσει να σου τον πάρει. Πάρε μαζί σου κάποιον που εμπιστεύεσαι, ώστε ο Ναθάνιελ να μπορέσει να τον σκοτώσει. Όπως σκότωσε την Τζο. Τραβώντας μάταια το ανυποχώρητο χερούλι της πόρτας, έπνιξε έναν λυγμό. Δεν μπορούσε να βγει από το αυτοκίνητο. Δεν μπορούσε να γυρίσει κοντά του. Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες από το κεντρικό σύστημα του οχήματος. Το αυτοκίνητο αυτό ήταν μια φυλακή.
Είχε προσπαθήσει παλεύοντας, ικετεύοντας, κλαίγοντας… Οι άντρες στις μπροστινές θέσεις ήταν ασυγκίνητοι. Είχαν εντολή να τη γυρίσουν στην Κιμμέρια Ακαδημία. Κι αυτό θα έκαναν. Η απογοήτευση φούντωσε μέσα της. Η Άλι έδωσε μια δυνατή γροθιά στην πόρτα. Το αυτοκίνητο πήρε μια στροφή τόσο απότομα, ώστε τα λάστιχά του στρίγκλισαν, κι εκείνη έπεσε στην άλλη άκρη. Και ενώ έψαχνε να βρει το χερούλι, ο άντρας που καθόταν στη θέση του συνοδηγού γύρισε και την κοίταξε. «Βάλτε τη ζώνη ασφαλείας, δεσποινίς. Διατρέχετε κίνδυνο». Η Άλι τον αγριοκοίταξε. Είδα τη γιαγιά μου να πεθαίνει πριν από λίγες ώρες, σκέφτηκε να του απαντήσει. Κι εσύ μου λες ότι τώρα διατρέχω κίνδυνο; Κι έτσι όπως σκέφτηκε τη Λουσίντα, όλα τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς εισέβαλαν μεμιάς στον νου της. Στο στόμα της ένιωσε την πικρή γεύση της χολής. Δοκίμασε ενστικτωδώς ν’ ανοίξει το παράθυρο, μα ήταν κι αυτό κλειδωμένο. «Θα κάνω εμετό» μουρμούρισε. Ο συνοδηγός είπε κάτι στον οδηγό. Το παράθυρό της άνοιξε μ’ έναν απαλό, μηχανικό βόμβο. Στο αυτοκίνητο μπήκε κρύος αέρας. Η Άλι έβγαλε το κεφάλι της έξω από το παράθυρο εισπνέοντας βαθιά. Τα μαλλιά της μπερδεύτηκαν γύρω απ’ το κεφάλι της. Τώρα που δε θα υπήρχε πρόβλημα αν έκανε εμετό, δεν μπορούσε να κάνει. Παρ’ όλα αυτά, έμεινε στην ίδια θέση ακουμπώντας το ιδρωμένο μέτωπό της στο κρύο μεταλλικό πλαίσιο του παραθύρου, προσπαθώντας με βαθιές εισπνοές να σταθεροποιήσει τον ρυθμό της αναπνοής της. Ο αέρας της πόλης μύριζε εξατμίσεις και τσιμέντο. Η Άλι σκέφτηκε αόριστα το ενδεχόμενο να βγει από το παράθυρο και να κάνει ένα άλμα προς την ελευθερία, αλλά κινούνταν με τέτοια ταχύτητα, ώστε δεν ήταν σίγουρη αν θα έβγαινε ζωντανή από μια τέτοια προσπάθεια. Ήταν εξαντλημένη. Την πονούσε όλο της το κορμί. Το κρανίο της την έκαιγε στο σημείο όπου ένας από τους μπράβους του Ναθάνιελ τής είχε ξεριζώσει μια τούφα μαλλιά. Στο πρόσωπο και στον λαιμό της υπήρχε ξεραμένο αίμα, που της προκαλούσε ένα δυσάρεστο τράβηγμα στο δέρμα. Άρχισε να σκέφτεται τα καταστροφικά γεγονότα εκείνης της βραδιάς ένα ένα. Το σχέδιο ήταν απλό. Να συναντηθούν με τον Ναθάνιελ για μια ειρηνική διαπραγμάτευση στο ουδέτερο έδαφος του Χάμπστεντ Χιθ. Να του παραδώσουν τον κατάσκοπό του, Τζέρι Κόουλ. Σε αντάλλαγμα, ο Ναθάνιελ θα υποχωρούσε για ένα διάστημα, το οποίο θα έδινε στους αρχηγούς της Κιμμέριας Ακαδημίας την ευκαιρία να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους. Τότε όμως εμφανίστηκε ο Τζέρι μ’ ένα όπλο στο χέρι. Και η βραδιά εξελίχθηκε σε ένα απαίσιο, χαοτικό ξέσπασμα βίας. Και μέσα σ’ όλα αυτά, η Λουσίντα σωριάστηκε ματωμένη καταγής, τραυματισμένη από σφαίρα. Και ο Ναθάνιελ. Η Άλι κούνησε το κεφάλι, μπερδεμένη ακόμη από αυτό που είχε δει. Ο Ναθάνιελ έκλαιγε. Προσπαθούσε απεγνωσμένα να σώσει τη γιαγιά της. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Άλι νόμιζε ότι ο Ναθάνιελ μισούσε τη Λουσίντα. Δεν είχε δει όμως άλλη φορά άνθρωπο τόσο συντετριμμένο. Άκουγε ακόμη μες στο κεφάλι της τη βασανισμένη του φωνή, καθώς ικέτευε τη γιαγιά της: «Κράτα γερά, Λουσίντα. Σε παρακαλώ…».
Σαν να την αγαπούσε. Εκείνη όμως δεν τον άκουσε. Και ξεψύχησε αφήνοντάς τον σύξυλο. Όπως και όλους. Τώρα, το μόνο που ήξερε η Άλι ήταν πως δεν καταλάβαινε καθόλου τον Ναθάνιελ. Εάν ο Ναθάνιελ δε μισούσε τη Λουσίντα, τότε γιατί την πολεμούσε; Τι ήταν αυτό που ήθελε πραγματικά; Αφήνοντας το χερούλι της πόρτας, η Άλι ακούμπησε ξανά την πλάτη στο καφεκίτρινο δερμάτινο κάθισμα. Ο άντρας στη θέση του συνοδηγού γύρισε να την κοιτάξει. «Καλύτερα τώρα;» Η κοπέλα σήκωσε βουβή το βλέμμα της στο πρόσωπό του και τον αγριοκοίταξε. Μία στιγμή αργότερα, εκείνος ανασήκωσε τους ώμους και γύρισε πάλι μπροστά. Το παράθυρο δίπλα της έκλεισε. Άνοιξαν ταχύτητα βγαίνοντας σ’ έναν αυτοκινητόδρομο, έρημο τέτοια ώρα. Σύντομα θα βρίσκονταν έξω από τα όρια της πόλης. Πίσω τους το Λονδίνο φάνταζε σαν φωτεινός θόλος. Μπροστά τους ξετυλιγόταν η εγγλέζική εξοχή βυθισμένη στο σκοτάδι. Η Άλι ένιωσε ένα σφίξιμο στο στήθος από την πλευρά της καρδιάς. Βρισκόταν πια πολύ μακριά από τον Κάρτερ. Ένας Θεός ήξερε τι του συνέβαινε. Καθώς ένα δάκρυ άρχισε να κυλά στο μάγουλό της, σήκωσε το χέρι για να το σκουπίσει. Το χέρι της δεν έφτασε ποτέ στο πρόσωπό της. Ένα απότομο τίναγμα την έκανε να χάσει την ισορροπία της. Πριν προλάβει να αντιδράσει, το αυτοκίνητο άλλαξε απότομα κατεύθυνση εκτοξεύοντάς τη στην άλλη άκρη. Η Άλι κοπάνησε το κεφάλι της στο παράθυρο τόσο δυνατά, που είδε αστεράκια.
Δεν είχε φορέσει τη ζώνη ασφαλείας. «Τι συμβαίνει;» Η φωνή της έφτασε απόμακρη στ’ αυτιά της· το κεφάλι της κουδούνιζε από το χτύπημα. Κανείς δεν της απάντησε. Ανασηκώθηκε και είδε τον οδηγό να δίνει μάχη πάνω στο τιμόνι. Ο συνοδηγός μιλούσε σ’ ένα μικρόφωνο με φωνή χαμηλή αλλά γεμάτη ένταση. Η Άλι κοίταξε γύρω της προσπαθώντας να καταλάβει τι είχε συμβεί, μα δεν μπορούσε να δει τίποτα μες στο σκοτάδι, πέρα από κάποιους προβολείς αυτοκινήτων. Ο οδηγός βλαστήμησε στρίβοντας το τιμόνι. «Να πάρει ο διάολος! Από πού έρχονται;» Η Άλι είχε γραπωθεί από το χερούλι της πόρτας, όμως η ορμή της στροφής την έκανε να κοπανήσει πάλι πάνω στην πόρτα τόσο δυνατά, ώστε η αναπνοή της βγήκε σφυριχτή ανάμεσα απ’ τα δόντια της και ο πόνος ήταν ανυπόφορος. «Τι συμβαίνει;» απαίτησε να μάθει ρωτώντας πιο δυνατά αυτή τη φορά. Χωρίς να περιμένει απάντηση, φόρεσε τη ζώνη ασφαλείας κουμπώνοντάς τη μ’ ένα μεταλλικό κλικ. Έπειτα γύρισε να κοιτάξει από το πίσω παράθυρο. Αυτό που αντίκρισε της έκοψε την ανάσα. Δεν ήταν τέσσερα τα αυτοκίνητα της πομπής πια. Ήταν καμιά δεκαριά. «Δικοί μας είναι αυτοί;» ρώτησε με αδύναμη φωνή. Και πάλι δεν της απάντησε κανείς. Μα δεν ήταν ανάγκη. Η Άλι ήξερε ήδη την απάντηση. Ένα μεγάλο όχημα σαν τανκ βρέθηκε δίπλα τους μαρσάροντας. Ξάφνου, το Λαντ Ρόβερ φάνταζε μικρό. Η Άλι κοίταξε το τερατώδες όχημα μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά. Τα τζάμια του ήταν φιμέ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διακρίνει ποιος ήταν μέσα.
Χωρίς προειδοποίηση, το όχημα γκάζωσε κι έστριψε απότομα προς το μέρος τους. «Προσέξτε!» φώναξε η κοπέλα σκύβοντας. Ο οδηγός έστριψε το τιμόνι. Το Λαντ Ρόβερ έστριψε δεξιά τόσο απότομα, που η Άλι ένιωσε το στομάχι της να γυρίζει. Αν και κατάφεραν να αποφύγουν τη σύγκρουση, ταλαντεύτηκαν άγρια και ο οδηγός πάσχισε να κρατήσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Έπιασε σφιχτά το τιμόνι με μυς φουσκωμένους από την προσπάθεια, ενώ τα λάστιχα στρίγκλιζαν. Το Λαντ Ρόβερ βρέθηκε δύο λωρίδες πιο δεξιά. «Έξι με επτά οχήματα οπωσδήποτε» είπε ο συνοδηγός στο μικρόφωνο. Κρατούσε σφιχτά το χερούλι ασφαλείας πάνω από την πόρτα του στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ισορροπία του, ενώ άλλο ένα τεράστιο όχημα άνοιξε ταχύτητα προς την κατεύθυνσή τους μ’ έναν άγριο βρυχηθμό. «Η πομπή διαλύθηκε και διασκορπίστηκε. Κάποια οχήματα χρησιμοποιούν τακτική αντιπερισπασμού… κοίτα αριστερά!» Ούρλιαξε τις τελευταίες λέξεις προς τον οδηγό, ο οποίος είδε την τελευταία στιγμή το αυτοκίνητο που ερχόταν καταπάνω τους κι έστριψε απότομα το τιμόνι. Εξαιρετικά απότομα. Το Λαντ Ρόβερ άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του. Η Άλι ένιωθε λες και τα λάστιχα δεν ακουμπούσαν πια στον δρόμο. Ήταν σαν να πετούσαν. Το σκηνικό άρχισε να παραπέμπει σε όνειρο. Ο κόσμος έξω από το αυτοκίνητο φαινόταν θολός. Στριφογύριζαν σε έναν μοιραίο χορό προς το προστατευτικό κιγκλίδωμα. Η Άλι έκλεισε τα μάτια. Ο Ναθάνιελ τούς είχε βρει.
ΔΥΟ
Μέσα στο Λαντ Ρόβερ, ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός. Ο οδηγός και ο συνοδηγός έδιναν ουρλιάζοντας εντολές ο ένας στον άλλον. Η μηχανή μούγκριζε. Τα λάστιχα στρίγκλιζαν. Λες και γινόταν πόλεμος. Γαντζωμένη στο χερούλι της πόρτας, η Άλι δάγκωσε το κάτω χείλος της για να πνίξει μια κραυγή. Μπροστά της, ο οδηγός πάσχιζε να κουμαντάρει το τιμόνι – ο ιδρώτας κυλούσε στο μέτωπό του, οι τένοντες ήταν φουσκωμένοι από την προσπάθειά του να ανακτήσει τον έλεγχο του οχήματος. «Κάνε στην άκρη!» έλεγε συνέχεια ο συνοδηγός. «Κάνε στην άκρη!» «Δε γίνεται…» απαντούσε με σφιγμένα δόντια ο οδηγός. «Δεν ανταποκρίνεται…» Η αψιά μυρωδιά του καμένου λάστιχου πλημμύρισε την ατμόσφαιρα, ενώ το αυτοκίνητο πήγαινε σφαίρα προς την άκρη του οδοστρώματος. «Θα χτυπήσουμε!» φώναξε ο συνοδηγός. Το Λαντ Ρόβερ χτύπησε το προστατευτικό κιγκλίδωμα του δρόμου με έναν φριχτό γδούπο. Η Άλι ούρλιαξε έντρομη ενώ το κορμί της πεταγόταν προς τα μπροστά, αλλά το συγκράτησε η ζώνη ασφαλείας. Το κιγκλίδωμα λύγισε, μα δεν υποχώρησε. Η δύναμη της πρόσκρουσης ανέκοψε το στριφογύρισμά τους. Το όχημα γύρισε αριστερά, δεξιά, κι έπειτα ο οδηγός ανέκτησε επιτέλους τον έλεγχο.
«Όλα εντάξει» είπε με ολοφάνερη ανακούφιση. Με την καρδιά της να βροντοχτυπά ακόμη μες στ’ αυτιά της, η Άλι ακούμπησε την πλάτη της πίσω στο κάθισμα. Όμως τα αυτοκίνητα του Ναθάνιελ ήταν ακόμη γύρω τους. Ο συνοδηγός έδειξε προς τ’ αριστερά. «Εκεί! Υπάρχει έξοδος!» Η Άλι κοίταξε προς τα εκεί όπου έδειχνε ο άντρας και είδε πράγματι να αχνοφέγγει μια επιγραφή για έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο. «Ελήφθη» μουρμούρισε ο οδηγός. Περίμενε μέχρι την τελευταία στιγμή, κι ύστερα έστριψε το τιμόνι και γκάζωσε άγρια. Βγήκαν από τον αυτοκινητόδρομο με απίστευτη ταχύτητα. Η Άλι έστριψε όσο μπορούσε τον λαιμό της, για να καταφέρει να δει από το πίσω παράθυρο. Τα αυτοκίνητα του Ναθάνιελ δεν είχαν προλάβει να στρίψουν στην έξοδο. Θα έχαναν πολύτιμο χρόνο μέχρι να γυρίσουν πίσω για να τους ακολουθήσουν. Ο οδηγός θα πρέπει να έκανε την ίδια σκέψη, αφού παραβίασε ένα κόκκινο φανάρι και πέρασε σφαίρα μια κυκλική διασταύρωση, προτού στρίψει τελικά σε έναν σκοτεινό επαρχιακό δρόμο. Η Άλι, που δεν έπαιρνε τα μάτια της από το πίσω παράθυρο, δεν είδε προβολείς αυτοκινήτων να τους ακολουθούν. Ξεφυσώντας δυνατά, γύρισε μπροστά. Ο δρόμος ήταν τόσο στενός και γεμάτος στροφές, ώστε ήταν αδύνατον να αναπτύξει κάποιος ταχύτητα, ωστόσο ο οδηγός τους έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Ο φρουρός στη θέση του συνοδηγού τού μετέφερε τις οδηγίες που άκουγε στο ακουστικό του. «Αριστερά. Δεξιά στην επόμενη έξοδο. Εδώ. Όχι! Εδώ. Ακολούθησε αυτό τον δρόμο…» Προφανώς, κάποιος παρακολουθούσε τη διαδρομή τους μέσω δορυφόρου και τους έδινε τις ανάλογες οδηγίες, ώστε να κινούνται με ασφάλεια. Η Άλι το βρήκε αυτό αλλόκοτα παρηγορητικό. Δεν ήταν ολομόναχοι μες στο σκοτάδι. Σύντομα είχαν χαθεί σ’ ένα μπερδεμένο κουβάρι δρόμων, ανεβοκατεβαίνοντας λόφους και περνώντας απότομες στροφές με τέτοια ταχύτητα, ώστε την έπιασε πάλι ναυτία. «Δεξιά στο σταυροδρόμι» είπε ο συνοδηγός, καθώς πλησίαζαν σε μία διασταύρωση. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπήρχαν ψηλοί θάμνοι. Ο οδηγός πλησίασε με ταχύτητα και ετοιμάστηκε να στρίψει. Την τελευταία στιγμή όμως πάτησε φρένο τόσο απότομα, ώστε τινάχτηκαν και οι τρεις προς τα μπροστά. Στην αρχή, η Άλι δεν έβλεπε τίποτα πέρα από δύο εκτυφλωτικούς προβολείς αυτοκινήτου στ’ αριστερά τους. Μισόκλεισε τα μάτια για να καταφέρει να διακρίνει το ίδιο το αυτοκίνητο. Και τότε, η καρδιά της παρέλυσε. Ήταν το όχημα που θύμιζε τανκ, το οποίο είχαν δει στον αυτοκινητόδρομο. Και ερχόταν καταπάνω τους. Βλαστημώντας μέσ’ από τα δόντια του, ο οδηγός έσπρωξε τον λεβιέ των ταχυτήτων. Έκαναν όπισθεν τόσο απότομα και βίαια, που η μηχανή ούρλιαξε διαπεραστικά και προειδοποιητικά, σαν σειρήνα. «Εκεί». Ο συνοδηγός, που είχε μείνει σιωπηλός μερικές στιγμές, έδειξε την αρχή ενός χωματόδρομου πίσω από μια μεταλλική πύλη, η οποία μόλις που φαινόταν μες στο σκοτάδι. Η Άλι ακολούθησε το νεύμα του και κατάλαβε. Ο χωματόδρομος είχε αρκετό πλάτος για να περάσει ένα τρακτέρ μέσα στο χωράφι με τα καλαμπόκια. Η πύλη ήταν κλειδωμένη και ασφαλισμένη με μια αλυσίδα. Πώς θα περάσουμε αποκεί; Ο συνοδηγός έδωσε στον οδηγό ένα ζευγάρι γυαλιά με χρυσαφένια επίστρωση κι εκείνος τα φόρεσε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Έπειτα έσβησε τους προβολείς του αυτοκινήτου. Η Άλι κράτησε την αναπνοή της. Το σκοτάδι ήταν τόσο βαθύ, που προκαλούσε κλειστοφοβία. «Για σταθείτε…» άρχισε να λέει, αλλά πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση της, ο οδηγός γκάζωσε με κατεύθυνση προς την κλειδαμπαρωμένη πύλη. Η κοπέλα πάγωσε στη θέση της. Ανίκανη ακόμα και να ουρλιάξει, έμεινε με το βλέμμα καρφωμένο στο σκοτάδι μπροστά τους. Χτύπησαν στην πύλη προξενώντας έναν εκκωφαντικό θόρυβο μετάλλου που συγκρούεται με μέταλλο. Η βίαιη πρόσκρουση συντάραξε το Λαντ Ρόβερ, και το πιγούνι της Άλι κοπάνησε στον ώμο της. Κάτι βαρύ έγδαρε την οροφή του αυτοκινήτου κι έπειτα προσγειώθηκε πίσω τους προκαλώντας ορυμαγδό. Κι ύστερα βρέθηκαν να διασχίζουν το χωράφι. Το έδαφος ήταν τόσο ανώμαλο, ώστε η Άλι, παρότι φορούσε τη ζώνη ασφαλείας, έσφιγγε τα δόντια για να μη δαγκώσει τη γλώσσα της. Μακριά φύλλα και βλαστοί από καλαμπόκια μαστίγωναν τα παράθυρα του αυτοκινήτου, σαν χέρια που προσπαθούσαν να μπουν μέσα για να τους γραπώσουν. Ο οδηγός και ο συνοδηγός δε μιλούσαν· οι μόνοι ήχοι που ακούγονταν ήταν το ουρλιαχτό της μηχανής και το τρίξιμο από τα λάστιχα στη γη. Ξάφνου, οι προβολείς ενός άλλου οχήματος άστραψαν πίσω τους λούζοντας το χωράφι σ’ ένα απόκοσμο λευκό φως. « Έλεος πια…» Η φωνή της έσβησε καθώς ο οδηγός γκάζωσε, στρίβοντας απότομα και αφήνοντας πίσω τους τον χωματόδρομο. Βυθίστηκαν και πάλι στο σκοτάδι. Τώρα πια δε βρίσκονταν σε δρόμο. Διέσχιζαν σκαμπανεβάζοντας το χωράφι, με τα λάστιχα να σπινάρουν στο μαλακό χώμα και να βρίσκουν σε αντικείμενα που η Άλι δεν μπορούσε να διακρίνει. Άκουσε τον εαυτό της να σιγοκλαίει. Ένιωσε σαν να πέρασε ένας αιώνας που, σωριασμένη στο κάθισμά της, ένιωθε τα σκαμπανεβάσματα του αυτοκινήτου στο σκοτάδι, ώσπου… «Εκεί». Ο συνοδηγός έδειξε κάτι μες στο σκοτάδι. Χωρίς να πει λέξη, ο οδηγός έστριψε το τιμόνι. Το Λαντ Ρόβερ χτύπησε κάτι μεγάλο και μεταλλικό. Κι άλλη πύλη χωραφιού, υπέθεσε η Άλι. Κάτι μεταλλικό κοπάνησε με ορμή στο παρμπρίζ. Η Άλι έσκυψε. «Τέλεια» μουρμούρισε ο συνοδηγός βλέποντας το δίκτυο των ρωγμών που σχηματίστηκε μπροστά του στο παρμπρίζ. Θαρρείς και, αν έχανε τη ζωή του από μια σιδερένια πόρτα, δε θα ήταν παρά μια μικρή ενόχληση για εκείνον. Βγήκαν σκαμπανεβάζοντας από τα χωράφια και βρέθηκαν σ’ ένα πλακόστρωτο επαρχιακό δρομάκι. Ο οδηγός συνέχισε να οδηγεί με τα φώτα σβησμένα. Η Άλι εξακολουθούσε να μη βλέπει τίποτα από τη θέση της. Γύρισε να κοιτάξει πίσω της. Κανένα φως. Ο συνοδηγός άρχισε να δίνει και πάλι οδηγίες μουρμουρίζοντας. Ακολούθησαν μια περίπλοκη διαδρομή ανεβαίνοντας σε απότομους λόφους και κατεβαίνοντας σε βαθιά, απομονωμένα φαράγγια. Κάποια στιγμή, επιτέλους, ο οδηγός έβγαλε τα γυαλιά νυχτερινής όρασης και άναψε τους προβολείς. Ο συνοδηγός γύρισε για να κοιτάξει την Άλι, η οποία ήταν ακόμη γαντζωμένη με τρόμο στο χερούλι της πόρτας. Η έκφρασή του ήταν βλοσυρή, αλλά πρόδιδε ικανοποίηση. «Τους ξεφύγαμε».
Αν θέλετε επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook!
Ανυπομονώ να διαβάσω τα σχόλια σας!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)